Sunday, February 21, 2016

Joel-Peter Witkin's best shot

ჯოელ-პიტერ უიტკინის საუკეთესო კადრი


                          ეს ფოტო დაფუძნებულია თეოდორ ჟერიკოს (Théodore Géricault) ნახატზე „მედუზას ტივი“, რომელიც საფრანგეთის ისტორიის უდიდეს ტრაგედიას ასახავს. ჟერიკომ აჩვენა „მედუზას“ კაპიტნის და მისი ოფიცრების საზარელი სიმხდალე. 1816 წელს, ისინი გემით თავთხელ ადგილას აღმოჩნდნენ დღევანდელი მავრიტანიის სანაპიროსთან და როცა ფრეგატის დაძვრა ვეღარ შეძლეს, პატარა ნავებით მიატოვეს 140 მგზავრი ერთი ტივის ამარა. გადარჩა მხოლოდ ის 15 ადამიანი, რომლებმაც კანიბალიზმს მიმართა.
                          როცა ნახატი ვნახე ლუვრში, დავინახე  კავშირი  ამ ტრაგედიასა და ჯორჯ ბუშ უმცროსის  რვა წლიან მმართველობას შორის. ვფიქრობ, ბუში ბეისბოლის ასოციაციისთვის მშვენიერი პრეზიდენტი იქნებოდა, მაგრამ მისი ტალანტი არ იყო საკმარისი  ყოფილიყო ჩემი ქვეყნის პრეზიდენტი.
                          ფოტოს აწყობას ერთი თვე დასჭირდა. ეს არის ფერწერული სურათი, დაფუძნებული ჩემი ნახატების სერიაზე. მე ფოტოს აგების მომხრე ვარ. არ მომწონს არაპროგნოზირებადობა - ყოველთვის მაქვს მკაფიოდ ჩამოყალიბებული აზრი, სანამ ღილაკს დავაჭერ.
                          პირველ რიგში, ბუშის ორეული უნდა მომეძებნა. დავეკონტაქტე ცნობლილი ორეულების სააგენტოს. არჩევანი დიდი იყო, მაგრამ ტარიფები ძალიან მაღალი. ერთმა ტიპმა, რომელიც  ხმითაც და გარეგნობითაც ზუსტად გავდა ბუშს,  $ 20 000  მოითხოვა. მეორემ, კი, რომელიც მალიბუს ზოოპარკში მუშაობდა, მხოლოდ $ 1000. მე ალბუკერკეში, ნიუ მექსიკოში ვცხოვრობ. ასე რომ, ის ჩემთან უნდა გადმომეფრინა, ჩემი ბარბარა ბუში, ჯორჯის დედა, რომელიც სურათზე მის უკან დგას - პენსიაში გასული ექთანი იყო. ისიც იმავე რეისით ჩამოფრინდა. ორივე სასტუმროში მოვათავსე.
                          დიდი დრო დავუთმე ორიგინალზე დაკვირვებას, მაგრამ გადავწყვიტე რაღაც დეტალები დამემატებია: ნათურებიანი გვირგვინი ბუშის თავზე, მისი პატარა აზროვნებისთვის რომ ხაზი გამესვა. ხელი კი ქალის მკერდზე დავადებინე, რომელიც შეიძლება მის სახელმწიფო მდივანი, კონდოლიზა რაისი ყოფილიყო.
                          დანარჩენები ადგილობრივები იყვნენ. გადაღების  წინა დღეს ყველა ჩემს სტუდიაში შევკრიბე. ვაჩვენე ჟერიკოს ნახატის რეპროდუქცია და კიდევ ერთხელ გავუმეორე ფოტოს შექმნის მიზეზი. მომდევნო დღეს ლინჰოფ  4x5 კამერით გადავიღე ფოტო. თავად დავბეჭდე, რადგან ჩემთვის სწორედ ეს არის გადამწყვეტი მომენტი: შეგიძლია შეუცვალო ფოტოს მნიშვნელობა იმისდა მიხედვით, თუ როგორ დაბეჭდავ მას. მე ამ პროცესის ნაწილი უნდა ვყოფილიყავი.
                          11 წლიდან ფოტოებს ვიღებ.  16 წლის ვიყავი, როცა ნიუ იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმმა   ჩემი ფოტო თავისი მუდმივი გამოფენისთვის აარჩია. იქედან მოყოლებული, ვიცოდი რისი გაკეთება მინდოდა. დავამთავრე სკოლა, ვმუშაობდი ფოტო სტუდიებში, შემდეგ ჯარში წავედი, როგორც ფოტოგრაფი.
                          მახსოვს, რაისის მოდელს  ყავისფერი მაკიაჟი გავუკეთეთ და ნესტოებზე ცვილი წავუსვით, რომ მისი სახე უფრო დაგვემსგავსებინა რეალური სახელმწიფო მდივნისთვის, რომელიც ძალიან იდუმალი ფიგურა იყო. რაისი აშკარად ძალიან ჭკვიანი იყო, მაგრამ რესპუბლიკელი. ჩემთვის კი რესპუბლიკელობა უფრო სულიერი პრობლემაა, ვიდრე მენტალური.


Curriculum vitae


ავტოპორტრეტი
დაბადების ადგილი:  ნიუ იორკი, 1939 წელი.

განათლება: ხელოვნების მაგისტრი ნიუ მექსიკოს უნივერსიტეტში.

გავლენა:  დასავლური ცივილიზაციის მიღწევები, ალბრეხტ დიურერი, გერმანული ექსპრესიონიზმი, ავგუსტ ზანდერი და დიანა არბუსი.

წარმატება:  როცა გავაცნობიერე, რომ ფოტოგრაფი ვარ 16 წლის ასაკში.

მარცხი:  ხელოვნების, განსაკუთრებით ფოტოგრაფიის სამწუხარო მდგომარეობა დღეს.

რჩევა:  დაინახე სულით და არა თვალებით.






 წყარო: http://www.theguardian.com/artanddesign/2016/feb/18/joel-peter-witkins-best-photograph-george-w-bush-the-raft-of-the-medusa-interview


No comments:

Post a Comment